نیت روزه
سؤال 1: آیا لازم است انسان نیت روزه را بر زبان بیاورد؟
جواب: لازم نیست انسان نیت روزه را از قلب خود بگذراند یا بر زبان بیاورد بلکه همین قدر که برای انجام فرمان خداوند عالم از اذان صبح تا مغرب کاری که روزه را باطل می کند انجام ندهد کافی است. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 914، م1550)
سؤال 2: آیا انسان باید هر شب ماه رمضان نیت روزه فردای آن روز را بگیرد یا خیر؟
جواب: انسان می تواند در هر شب از ماه رمضان برای روزه فردای آن نیت کند، و بهتر است که شب اول ماه هم نیت روزه همه ماه را بنماید. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 915، م 1551)
سؤال 3: آیا نیت روزه چه واجب و چه مستحب وقت مشخصی دارد؟
جواب: برای نیت واجب ماه رمضان از اول شب ماه رمضان تا اذان صبح هر وقت نیت روزه فردا بکند اشکالی ندارد. اما وقت نیت روزه مستحبی از اول شب است تا موقعی که به اندازه نیت کردن به مغرب وقت مانده باشد که اگر تا این وقت کاری که روزه را باطل می کند انجام نداده باشد و نیت روزه مستحبی کند روزه او صحیح است. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 915، م 3-1552)
سؤال 4: کسی که پیش از اذان صبح بدون نیت روزه خوابیده است، اگر پیش از ظهر بیدار شود و نیت کند، روزه او چه حکمی دارد؟
جواب: روزه او صحیح است چه روزه او واجب باشد چه مستحب. و اگر بعد از ظهر بیدار شود، نمی تواند نیت روزه واجب نماید. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 916، م 1554)
سؤال 5: اگر کسی بداند ماه رمضان است و عمدا نیت غیر رمضان کند، روزه او چه حکمی پیدا می کند؟
جواب: این روزه ای که بجا آورده نه روزه ماه رمضان حساب می شود و نه روزه ای که قصد کرده است. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 917، م 1556)
سؤال 6: اگر کسی نیت روز اول ماه رمضان بکند و بعد بفهمد که روز دوم یا سوم بوده روزه او چه حکمی دارد؟
جواب: روزه او صحیح است. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 917، م 1557)
سؤال 7: روزی را که انسان شک دارد آخر شعبان است یا اول رمضان به چه شکل نیت کند و روزه بگیرد؟
جواب: در این صورت واجب نیست روزه بگیرد، و اگر بخواهد روزه بگیرد نمی تواند نیت روزه رمضان کند ولی اگر نیت روزه قضا و مانند آن بنماید و چنانچه بعد معلوم شود رمضان بوده، از رمضان حساب می شود. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 923، م 1568)
سؤال 8: اگر کسی عمدا تا اذان ظهر نیت روزه ماه رمضان نکند، اشکال دارد؟
جواب: در فرض مرقوم روزه آن روز قضا دارد. (ر.ک: استفتائات امام خمینی (ره)، ج 1، ص 304)
سؤال 9: شخصی در ماه رمضان از شهری که وطنش نیست سحری می خورد به نیت این که قبل از ظهر به وطنش برسد و روزه بگیرد آیا از اول وقت می تواند قصد روزه نماید؟
جواب: نیت روزه در حال سفر صحیح نیست ولی اگر قبل از ظهر به وطن رسیده و قبلا افطار نکرده باید نیت روزه کند و صحیح است. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 911، م 1722)
سؤال 10: اگر مسافر پیش از ظهر از وطن سفر کرده و پیش از ظهر همان روزه به وطن مراجعت نماید و این امر همه روزه به علت دور بودن محل خدمت از وطن تکرار گردد می تواند روزه بگیرد یا خیر؟
جواب: می تواند در سفر مفطر بجا نیاورد تا با رسیدن پیش از ظهر به وطن نیت روزه نماید و روزه اش صحیح است. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 991، م 1722)
ثابت شدن اول ماه
سؤال 1: راههای ثابت شدن اول ماه را بیان فرمائید؟
جواب: 1. شخص خودش هلال ماه را رؤیت کند. 2. دو نفر عادل به رؤیت ماه شهادت دهند. 3. جمعی که از گفته آنها به رؤیت هلال ماه اطمینان حاصل شود. 4. مجتهد جامع الشرایط حکم کند. 5. سی روز از اول ماه قبل گذشته باشد. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 996، م 1730)
سؤال 2: اول ماه و آخر ماه قمری را در مناطق مختلف دنیا چگونه تعیین می کنند؟ با ادله بیان کنید.
جواب: اول ماه قمری با ظهور هلال آغاز می شود و این نشانه در تمام نقاط مختلف جهان قابل رؤیت است و طبیعی ترین علامت محسوب می شود و در روایتی نسبت به ماه مبارک رمضان می فرمایند: «صم للرؤیه و افطر للرؤیه» یعنی با رؤیت هلال رمضان روزه بگیرد و با رؤیت هلال شوال افطار کن. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 996، م 997)
سؤال 3: اگر شخص شیعه مذهبی در ایران بدون اینکه ماه را رؤیت کند، طبق کشورهای عربی که اول ماه را زودتر اعلام می کنند به آنها اقتدا کند و روزه بگیرد، حکم چیست؟
جواب: به نظر برخی از مراجع به صرف اثبات هلال ماه در بلد دیگری نمی توان یقین به شروع و یا اتمام ماه رمضان در محل دیگر نمود بلکه هلال ماه با دیدن خود شخص یا دیگران در همان شهر و مناطق نزدیک به آن و یا حکم مجتهد جامع الشرایط ثابت می شود و اگر کسی قبل از ثبوت اول ماه شوال به طریق فوق روزه را افطار نماید علاوه بر قضا، کفاره هم دارد. البته به نظر بعضی دیگر از فقها، اثبات ماه در یک محل برای کشورهائی که شب مشترک دارند کافی است. لکن در همین مورد هم باید اطمینان به رؤیت ماه در آن کشور باشد. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 994، م 1735)
سؤال 4: آیا پیشگوئی منجمین در اثبات اول ماه مثمر ثمر است؟
جواب: اول ماه با پیشگوئی منجمین ثابت نمی شود. ولی اگر از گفته آنان یقین پیدا شود، باید به آن عمل شود. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 998، م 1732)
سؤال 5: آیا بلند بودن ماه یا دیر غروب کردن آن، دلالت بر این می کند که روز پیش روز اول ماه بوده است؟
جواب: خیر، دلیل نمی شود که شب پیش، شب اول ماه بوده است. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 999، م 1733)
سؤال 6: اگر دو فرد عادل بگویند که شب پیش ماه رؤیت شده و ما روزه نبوده ایم آیا چیزی بر گردن ما ثابت می شود؟
جواب: باید روزه آن روز را قضا نمایید. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 999، م 1734)
سؤال 7: اگر شک کنیم که روز آخر ماه رمضان است یا اوّل شوال چه باید بکنیم؟
جواب: آن روز در حکم ماه مبارک رمضان است و باید روزه بگیرید. ولی اگر پیش از مغرب بفهمید که اول شوال است باید افطار نمائید. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 1000، م 1737)
سؤال 8: اگر یک مرجعی در شهری اعلام رؤیت ماه کند مردم شهرهای دور مثل دزفول می توانند عمل کنند یا خیر؟
جواب: مجرد دوری سبب اختلاف نیست اگر دو شهر قریب الافق باشند دیدن ماه در یکی برای دیگری کافی است و گرنه کافی نیست. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 999، م 1735)
سؤال 9: در جمهوری اسلامی ایران اگر رادیو مثلا خبر دهد که در شهری ماه را دیده اند آیا مسلمانها در سر تا سر ایران می توانند عید بگیرند یا نه؟
جواب: اگر اطمینان پیدا شود به رؤیت هلال از هر طریق که باشد نسبت به آن بلد و بلاد هم افق و بلاد غربی حجت است. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 999، م 1735)
مبطلات روزه
سؤال 1: چیزهائی که روزه را باطل می کنند کدامند؟
جواب: نه چیز روزه را باطل می کند: 1. خوردن و آشامیدن؛ 2. جماع؛ 3. استمناء؛ 4. دروغ بستن به خدا و پیغمبر و جانشینان پیغمبر _ صلی الله علیه و آله و سلم _ ؛ 5. رساندن غبار غلیظ به حلق؛ 6. فرو بدن تمام سر در آب؛ 7. باقیماندن بر جنابت و حیض و نفاس تا اذان صبح؛ 8. اماله کردن با چیزهای روان؛ 9. قی کردن. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 925، م 1572)
سؤال 2: اگر در حمام سرمان را یک دفعه زیر دوش ببریم آیا روزه ما باطل است؟
جواب: زیر دوش گرفتن سر، روزه را باطل نمی کند. (ر.ک: استفتائات رهبری، ج1، ص 230، س 1783)
سؤال 3: آیا کسی که عمدا روزه را بشکند چه حکمی دارد؟
جواب: حرام است و کفاره هم دارد و کفاره آن 60 روز روزه و یا 60 فقیر را اطعام کردن یا یک بنده آزاد کردن است. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 959، و ص 964، م 1653 و 1660)
سؤال 4: در هنگام روزه اگر خلطی از سر و سینه وارد حلق شود چه باید کرد؟
جواب: اگر خلط سینه به فضای دهن نرسد فرو بردن آن مبطل روزه نیست و اگر به فضای دهان برسد بنابر احتیاط واجب نباید آن را فرو برد. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 928، م 1580)
سؤال 5: شخصی روزه دار است در صف نماز جماعت است غذائی از گلو به دهانش می آید چه باید بکند؟
جواب: اگر داخل دهان باشد نباید پائین بدهد بلکه باید در حال نماز آن را خارج کند و اگر راهی جز شکستن نماز برای بیرون ریختن غذا ندارد شکستن نماز در این مورد اشکال ندارد. (ر.ک: جامع المسائل آیه الله فاضل، ج2، ص163، س436)
سؤال 6: اگر ما روایتی را به اشتباه به یکی از معصومین _ علیهم السلام _ نسبت دهیم چه حکمی دارد؟
جواب: اگر یقین داشته اید که روایت مثلا از امیر مؤمنان _ علیه السلام _ است و به پیامبر _ صلی الله علیه و آله و سلم _ مثلا نسبت داده اید دروغ است و مبطل روزه است و اما اگر اطمینان داشته اید که از پیامبر _ صلی الله علیه و آله و سلم _ است اما در واقع از امیر مؤمنان _ علیه السلام _ بوده و شما نمی دانسته اید، نسبت دروغ نیست و مبطل روزه نیست. (ر.ک: تحریر الوسیله، ج 1، ص259)
سؤال 7: این درست است که می گویند در روزه افرادی که معتاد به مواد مخدر هستند می توانند در روزی که روزه هستند مقداری مصرف کنند؟
جواب: نظر مراجع در این مسأله مختلف است بعضی می فرمایند اگر در ماه رمضان به هیچ نمی تواند بدون کشیدن مواد مخدر روزه بگیرد، لازم است روزه بگیرد و چنانچه به حال اضطرار رسید به مقدار رفع ضرورت اقدام کند و بنابر احتیاط بریا هر روز یک مد طعام (750 گرم گندم، برنج و.












پاسخ با نقل قول




Bookmarks